Het vijfde verhaal uit de verhalenbundel Misthoven heet Door het duister gevoed.
Een jonge vrouw verhuist naar het ogenschijnlijk rustige Misthoven, maar al snel merkt ze dat er iets niet klopt. Waarom zetten de inwoners zelfgemaakte poppen in hun tuinen? Wat proberen ze af te weren – of aan te roepen? Terwijl zij zich liever afzondert van de wereld, dwingt het dorp haar steeds dieper een oud geheim in.
Uit de bundel: Misthoven
Genre: Bovennatuurlijk, gothic sfeer, griezel
‘Heb je wel goed gekeken?’ zei ze. ‘Dat zijn geen mensen, dat
zijn poppen.’
Ik stopte abrupt en keek haar verbaasd aan. ‘Poppen? Dat
meen je niet.’
‘Het zijn levensgrote poppen van mensen die in deze buurt
zijn overleden. Ze worden hier neergezet om hen te herinneren.’
Een koude rilling liep over mijn rug. Wie zou dit doen? Waarom
zouden ze hun dierbaren zo tentoonstellen? Alsof je door de
doden zelf werd bespied.
